2006/Oct/19

ตอนที่11: RUN!!!

กระสุนนัดนั้นพลาดไป ส่วนโฮลี่นั้น หายไปแล้ว?

"อ๊ะ อยู่นั่นไงครับ"อัลฟ่าร้องบอก พร้อมกับชี้มือไปบนฟ้า โฮลี่ลอย

อยู่บนอากาศเหนือหัวแล้วม้วนไปยืนที่ด้านหลังของเทน่าและอัลฟ่า ทันทีที่ถึงพื้น

โฮลี่วิ่งทันที

"อย่าหนีนะ!?"เทน่าตะโกน พร้อมไล่ตามไป

"ใครจะหยุดให้โง่เล่า"โฮลี่ตะโกนกลับมา และวิ่งอย่างไม่คิดชีวิต โดย

สองผู้รักษากฏหมายตามไปอย่างไม่ลดละ


"ระ..เรื่องแบบนี้..?"ยูกะอึ้งจนพูดอะไรไม่ออก ไซท์สังเกตุอาการเธอ

ออก จึงพูดขึ้นว่า

"ไม่ต้องห่วงหรอก ชั้นไม่ทำอะไรยัยนั่นหรอก"หมายถึงโฮลี่

"คุณ..จะแก้แค้นคุณพ่อของเค้ารึไง"

"ก็ทำนองนั้น"ไซท์พูดเรียบๆ

"แล้ว เล่าให้ชั้นฟังหน่อยได้มั้ยคะ?"ยูกะพูด แต่ก้ต้องชะงัก เพราะไซท์

มองมาอย่างน่ากลัว

"เอ่อ ไม่ต้องก็ได้ค่ะ"ยูกะเหงื่อไหลพูดเสียงอ่อน

"เล่าให้ฟังก็ได้"ไซท์พูดต่อ "เมื่อ7ปีก่อน..."


7ปีก่อน ที่ประเทศจีน

เด็กชายสองคนอายุประมาณ12 เดินอยู่ท่ามกลางถนนที่ผุ้คนคับคั่ง

"โอ้ยหิวข้าวๆๆ ไปหาอะไรกินกันเหอะไซท์"เด็กผมสีดำพูดขึ้น

อีกคนที่มีผมสีขาวพูดว่า

"ตอนนี้ไม่มีงบนะ วันก่อนนายเล่นใช้ไปซะเยอะเลยนี่นา"ไซท์บอก

พร้อมทั้งเปิดกระเป๋าเงินให้ดู

"หา ว่าไงน้า!!?"สายฟ้าร้องขึ้น"หิวจะแย่อยู่แล้วเฟ้ย เอาเงินมานี่"

สายฟ้าพูดแล้วคว้ากระเป๋าในมือไซท์แต่ไซท์รู้ทันเอาหลบไปอย่างทันที

"โทษทีนะ แต่เราต้องประหยัดกันหน่อย"ไซท์พูดและหันไปมอง

ซ้ายมองขวาแล้วเขาก็เดินไปซื้อซาลาเปามา3ลูก และยื่นให้สายฟ้าสองลูก

สายฟ้าทำหน้าเจื่อนๆแล้วบอกว่า

"แค่นี้จะอิ่มเรอะ?"

"จะกินไม่กิน?"ไซท์พูดอย่างเบื่อๆ สายฟ้ารีบคว้าไปทันที

"กินเด่ะ"ซาลาเปาหายไปอย่างรวดเร็วสายฟ้ายังบ่นต่ออีกว่า"ยังไม่

อิ่มสักนิดเลยง่ะ"

"เอาน่า ยังดีกว่าไม่มีอะไรซะเลยนะ"ไซท์พูดแต่แล้วก็ต้องชะงักเมื่อ

เขาเห็นคนๆหนึ่ง เป็นชายผมสีทอง สูงประมาณ185 ใว้ผมปิดหน้าด้านขวา

แต่ลมที่พัดทำให้ไซท์เห็นอะไรบางอย่าง

รอยรูปไม้กางเขนสีดำที่หน้าผาก!?

"แบล็คครอส?"ไซท์หลุดปากออกมา สายฟ้าเอียงหูเอามือป้อง แล้ว

พูดว่า

"หา? ว่าไงนะ"

"จอมโจรแบล็คครอส"ไซท์พูดทำให้สายฟ้าหันไปดูทางนั้น เด็กชาย

ยิ้มออกมาและพูดขึ้น

"ซิออน แบล็คครอส ค่าหัว89ล้านเรอะ แจ๋วล่ะทีนี้"สายฟ้าพูดพร้อม

รอยยิ้มที่ดูมีเลศนัย

"เดี๋ยวก่อน สายฟ้า พวกเราจะสู้มันได้งั้นเหรอ?"ไซท์ปรามเพื่อนรัก

"ได้ไม่ได้เดี๋ยวรู้กันล่ะน่า ถ้าเราจับมันได้ ก็จะมีกินไปทั้งชาติเชียว

นา"สายฟ้าพูดพร้อมจินตนาการภาพตัวเองและเงินกองโต

"ตามไปกันเหอะ!"สายฟ้าพูดและสะกดรอยตามไปเงียบๆไซท์จำ

ต้องตามไปด้วย จนทั้งคู่ตามมาถึงที่หน้าตึกเก่าหลังหนึ่ง

"คิดอะไรเกินตัวซะจริงนะพวกเธอน่ะ"ซิออนพูดขึ้น ทำให้ไซท์กับ

สายฟ้าต้องออกมาจากที่ซ่อน สายฟ้าดึงดาบคู่ออกมา ไซท์จึงต้องกาง

หอกออกมาเช่นกัน ทั้งคู่อยู่ในท่าเตรียมพร้อม ซิออน ยืนเฉย และพูดขึ้น

อีกว่า

"เลิกซะตอนนี้จะดีกว่านะ ชั้นไม่อยากสู้กับเด็ก"ซิออนพูดแล้วหัน

เดินต่อไป สายฟ้าฉุนขาด เข้าจู่โจมทันที

"อย่ามาดูถูกกันนะ!!?"สายฟ้าฟันดาบใส่ทันที แต่ทว่า ยังไม่ทันที่

จะถึงตัว เข้ากลับกระเด็นออกมาซะเอง ไซท์ก็ตกใจกับสิ่งที่เห็น

"อะไรกัน ทั้งๆที่ยังไม่ได้ขยับตัวเนี่ยนะ อ๊ะ? เดี๋ยวสิ รึว่า"ไซท์พูด

สิ่งที่เขาคิดออกมา"ความเร็วของคุณ นั่นมัน..ไม่ธรรมดาเลย"

"ถ้ารู้แล้วก็เลิกคิดซะ อย่างพวกเธอไม่มีทางจับชั้นได้หรอกนะ"

ซิออนพูดไซท์ก็พูดขึ้นด้วยอีกคน

"ใช่แล้วล่ะ สายฟ้า พอเหอะนะ ไม่งั้นนาย..."พูดไม่ทันจบสายฟ้า

ก็เอาดาบทั้งสองเล่มใช้ปลายด้ามมาต่อกัน แล้วเข้าฟันซิออนทันที

"เฮ้ เดี๋ยว!?"ไซท์รีบห้ามแต่สายฟ้าบอกว่า

"นายก็มาช่วยชั้นหน่อยเซ่ พวกเราร่วมมือกันต้องจัดการได้แน่

พวกเราน่ะนักล่าฯรุ่นเยาว์ที่ดังไม่แพ้เจ้านี่ไม่ใช่เรอะ?"

"ไร้สาระ"ซิออนพูด และออกหมัดไปอย่างรวดเร็ว แต่..

"ฮึ ไม่ได้ผลหรอกน่ะ"สายฟ้าใช้ดาบรับไว้ มือของซิออนเลือด

ไหลออกมาแต่คมดาบกลับเข้าไปได้นิดเดียวเท่านั้น ไซท์ที่แทงหอก

มาจากด้านหลังอีกคน แต่ว่า....

หอกของเขา แตกเป็นเสี่ยงๆ!!!?

"อะไรกัน!!?"ไซท์ตกใจ สายฟ้าก็ตะลึงไปด้วยทำให้โดนซิออน

กระเด็นออกไป ดาบหลุดเป็นสองเล่มเหมือนเดิม

"พอใจรึยัง?"ซิออนถาม แต่สายฟ้ากลับหยิบดาบเล่มนึง แล้วพุ่ง

เข้าใส่อีกครั้ง !!?

ถูกซิออนซัดกระเด็นกลับไปเหมือนเดิม แต่ทว่าครั้งนี้.....

ฉึก!?

ไซท์ตกใจกับภาพที่เห็น เมื่อสายฟ้าถูกดาบของตนเองแทงเข้าที่

กลางหลังอย่างจัง

"สายฟ้า!?"ไซท์วิ่งเข้าไปประคองเพื่อนรัก สายฟ้ากระอักเลือด

ออกมาและพูดอย่างติดขัด

"อั่ก...บะ.บ้าจริงๆเลย ชั้นเนี่ย"

"พอแล้วนายไม่ต้องพูดแล้ว รีบไปหาหมอกันเหอะนะ"ไซท์พูด

น้ำตาไหลออกมา

"ไม่ต้องหรอก...ชั้นคง...ไม่รอดแน่แล้วล่ะ"สายฟ้าพูด ซิออนเดิน

มาและนั่งลงข้างๆ

"ขอโทษนะเจ้าหนู ชั้นไม่คิดว่าจะเป็นแบบนี้"

"ไม่เป็นไร...หรอกผมผิดเอง อั่ก!!? ถ้าผมยังมีชีวิต สักวันก็อยาก

จะเก่งแบบคุณบ้าง...ไซท์ชั้นขอไปก่อน...นะ...ง่วงเหลือเกิน...นายช่วย.

ทำฝันของ....ชั้นให้เป็นจริง....ให้ได้นะ...."สายฟ้าพูดจบก็สิ้นใจไป ไซท์

ร้องออกมาอย่างคนเสียสติ

"สายฟ้า!!!!!!!!!!!!!!??????"

ต่อตอนที่12

2006/Aug/22

ตอนที่10:เทน่า เอเซน


-ความเดิมตอนที่แล้ว เมโมรี่ได้เป็นศิษย์เรียนเวทมนต์กับเรเฟีย ส่วนยูกะนั้น
ด้วยความที่เบื่อๆเพราะแต่ละคนก็ไปทำสิ่งที่ต้องทำกันหมด จึงเดินไปที่น้ำตกในแผนที่ ที่เธอได้มา และที่นั่นเธอได้พบกับไซท์ แมกนัส แต่ทว่า...

**************************************************************************************
(ต่อจากตอนที่แล้ว)

ยูกะเห็นท่อนซุงจำนวนมากตกลงมาจากหน้าผาน้ำตก ขนาดของมันสามารถทำ
ให้คนตายได้เลยทีเดียว!!? ซึ่งท่อนซุงทั้งหมดกำลังตกลงมาที่ๆไซท์ยืนอยู่ในแอ่งใต้หน้าผา
น้ำตกนั่น

"อะ....อันตราย"ยูกะร้องตะโกนบอกไซท์ และวิ่งออกมาจากหลังต้นไม้ที่เธอซ่อน
ตัวอยู่ด้วย แต่ไซท์นั้นยืนอยู่ที่เดิม ในมือเขากำเคียวมั่นคง

และยูกะก็ต้องตะลึง เมื่อไซท์ใช้เคียวสีเงินของเขา ฟันไม้ทุกท่อน กลายเป็นชิ้น
เล็กชิ้นน้อย และไม้เหล่านั้นก็ไหลไปที่ตาข่ายที่กั้นอยู่ที่ปลายน้ำ

ยูกะหันไปมองตาข่ายนั่นด้วยความงง ซุงกว่า20ต้นกลายเป็นชิ้นๆขนาดเท่าดุ้น
ฟืน แต่ทันใดนั้นเธอก็เหลือบไปเห็นซุงอีกท่อนนึงที่ไหลมาทีหลัง มันร่วงลงมาจากน้ำตก
แต่ไซท์กลับยืนที่เดิมและไม่ขยับตัวสักนิด

ซ่า!!!!!!!!!!!!!!!!!

เสียงซุงตกกระแทกน้ำ ผลของมั้นทำให้ยูกะที่ยืนอยู่ริมฝั่ง เปียกซกไปทั้งตัว
ไซท์หันมาเห็นเธอเข้าพอดี เขาพูดว่า

"มาตั้งแต่เมื่อไหร่น่ะ?"

ยูกะยืนตัวแข็ง สีหน้าบอกบุญไม่รับ ตัวเปียกไปทั้งตัว เธอหัวเราะ เหอะๆ

*************************************************************************************

โฮลี่ แบล็คครอส กำลังเดินเที่ยวเล่นอยู่ภายในเมืองเอริก้า เธอเดินดูสิ่งก่อสร้าง
ต่างๆอย่างเพลิดเพลิน นานๆทีถึงจะมีโอกาศได้พักผ่อนแบบนี้บ้าง

อีกด้านหนึ่ง.....

หญิงสาว ผมสีดำยาวแต่รวบไว้ด้านหลัง ตาสีฟ้า รูปร่างผอมสมส่วน กำลังนั่ง
คุยกับชายอีกคนที่ท่าทางเหนียม ดูก็รู้เลยว่าต้องมีฐานะด้อยกว่า

"นี่เป็นภาพสเกตของจอมโจรแบล็คครอสรุ่นที่2ครับ ผู้กอง"ชายคนนั้นส่งกระ-
ดาษแผ่นหนึ่งให้ ในนั้นเป็นรูปสเกตของโฮลี่

ผู้กองหรือ ร้อยเอก เทน่า เอเซน รับกระดาษแผ่นนั้นไปและพินิจ
พิจารณา ภาพ เทน่านั้นอายุแค่17เท่านั้น แต่สามารถก้าวหน้าได้อย่างรวดเร็วจนมียศร้อย
เอกทั้งๆที่อายุยังน้อย

"อืม.. ผู้หญิงคนนี้รู้สึกว่าสายจะบอกมาว่ามีผมสีทองตาสีเขียวมรกตใช่มั้ย?"
"ครับ รายงานเพิ่มเติมแจ้งมาว่า เธอใส่ต่างหูรูปไม้กางเขนสีดำและมีไฝที่ใต้ตาซ้าย
ด้วยครับ"
"เฮ้อ ให้ตายสิน้า ให้พวกเรามาตามหาทั้งๆที่ไม่รู้ว่าเค้าไปอยู่ที่ไหน แล้วจะเจอมั้ย
เนี่ย"เทน่าพูดแล้วถอนหายใจ และเธอสังเกตุเห็นจ่า มีท่าทางแปลกๆเลยถามขึ้น

"เป็นอะไรไปน่ะจ่าอัลฟ่า?"เธอถาม แต่จ่าอัลฟ่าขี้มือข้ามเทน่าไปและพูดว่า
"ใช่ผู้หญิงคนนั้นหรือปล่าวครับ"สีหน้าเจื่อนๆ เทน่าหันไปก็เกือบร้องออกมาเพราะ
ความตกใจ โฮลี่กำลังซื้อน้ำผลไม้กับแม่ค้าด้านหลังนั่นเอง

"ทะ..ทำไงดีครับ?"จ่าอัลฟ่าถาม
"เอ่อ..ค่อยๆสะกดรอยตามไปก่อน"เทน่าพูดด้วยเสียงกระซิบ

**************************************************************************************

"เอ้า ใส่ซะ"ไซท์พูดแล้วยื่นเสื้อเชิ้ตสีขาวที่เขาใส่ให้ยูกะ
"เอ๋?"ยูกะยังทำหน้างงๆ
"เอาไปใส่ก่อน แล้วเอาเสื้อผ้าของเธอไปตากก่อนไง"ไซท์พูดด้วยสีหน้าเย็นชา
"อะ..จะให้ชั้นถอดเสื้อผ้าเนี่ยนะ?"
"เหอะน่า ไม่มีใครเค้าอยากดูหรอก"ไซท์พูดอย่างรำคาญ ยูกะได้ยินก็มองเขาอย่าง
ค้อนและรับเสื้อเชิ้ตมา เธอเดินไปที่หลังต้นไม่ใหญ่ใกล้ๆ
"ห้ามแอบดูเด็ดขาดเลยนะ"ยูกะหน้าแดง
"เออ"ไซท์ตอบห้วนๆ

ชั่วครู่ ยูกะก็สวมเสื้อเชิ้ตของไซท์ เดินออกมา แต่ชายเสื้อมันสั้น เธอเลยต้องเอามือ
ปิดๆไว้ด้วย แต่ไซท์ดูเหมือนจะไม่สนใจเลยทั้งๆที่ยูกะหน้าแดงเป็นลูกตำลึง

"ละ..แล้วคุณไซท์มาทำอะไรที่นี่"ยูกะถามขึ้นหลังจากนั่งเงียบอยู่นาน
"หาฟืน"เขาตอบ "คุณตัวเล็กนั่นบอกให้มาหาฟืนให้หน่อย มันก็เท่านั้น"
"แค่หาฟืนจำเป็นต้องทำขนาดนั้นด้วยเหรอ?(มองฟืนที่ไหลไปตุงตาข่าย)แล้วคุณจะ
แบกกลับไหวรึไงกัน?"
"นั่นสินะ"ไซท์บอกหน้าตาเฉย ยูกะพูดกับเขาด้วยความไม่พอใจ

"แค่หาฟืนทำไมต้องทำอะไรแปลกๆแบบนั้นด้วย แถมยังตัดไม้ไปตั้งเยอะ รู้บ้างมั้ย
กว่ามันจะเติบโตขึ้นมาได้ขนาดนี้ต้องใช้เวลากี่ปีกัน หา?"ยูกะพูดว่าไซท์เป็นชุด ไซท์นั่งนิ่ง
สายตาเย็นชา แล้วเขาก็เอ่ยประโยคนึงออกมา

"นี่ ยูกะ"
"หา?"เธอทำหน้างงๆ
"หวอ ออกแน่ะ"ไซท์พูดด้วยสีหน้าเรียบเฉยซะเหลือเกิน
"ว้าย!!?"ยูกะตกใจรีบปิดเป็นพัลวันเธอด่าไซท์อีก
"นี่คิดอะไรลามกจริงๆด้วยใช่มั้ย?"
"หรือเธอจะให้ชั้นไม่บอกแล้วปล่อยให้โชว์อยู่แบบนั้นงั้นเรอะ?"ไซท์ถาม ยูกะ
ชะงัก เธอก็คิดว่าก็จริงของเค้า

ทั้งคู่นั่งเงียบริมน้ำตก ไม่พูดอะไรอยู่นาน แต่แล้วยูกะก็เอ่ยถามขึ้น
"คุณเป็นนักล่าค่าหัวตั้งแต่อายุ12จริงๆเหรอ?"
"อืม"
"งั้น...คนที่เป็นคู่หูของคุณ..เอ่อ เขา..เขาตายไปแล้วจริงๆเหรอ?"
ไซท์หันมามองยูกะด้วยสายตาน่ากลัว ยูกะถึงกลับสะดุ้ง ไซท์พูดออกมา
"ใช่"
"แล้ว..เค้า..ตายยัง..ไงคะ"ยูกะยังถามอีก
"ถูกคนๆนึงฆ่าตายน่ะ"
"ใครคะ?"
"ซิออน แบล็คคอรส!"เขาบอก ยูกะได้ยินชื่อนี้ถึงกับตกใจ

นั่นคือชื่อพ่อของโฮลี่ไม่ใช่หรือ?

*****************************************************************************************

โฮลี่เดินมาจนถึงบริเวณตีนเขา เธอพูดขึ้นอย่างไม่สบอารมณ์

"นี่คุณผู้รักษากฏหมาย จะทำลับๆล่อๆไปถึงเมื่อไหร่กันคะ"โฮลี่พูด ทำให้เทน่า
กับจ่าอัลฟ่าต้องออกมาจากที่ซ่อน เทน่าพูดด้วยสีหน้าจริงๆจัง
"รู้ตัวก็ดีแล้ว จอมโจรแบล็คครอสรุ่นที่2 ชั้นขอจับเธอ ยอมจำนนซะ!"
"แหม?จะให้ง่ายๆแบบนั้นเลยงั้นเหรอ"โฮลี่พูดแล้วยิ้ม
"ง่ายไม่ง่ายเดี๋ยวรู้กันละน่า"เทน่าชักปืนออกมาและเล็งขาโฮลี่ทันที พร้อมทั้ง
เหนี่ยวไก

ปัง!!!!!!!???

(อ่านต่อตอนที่11)

2006/Aug/17

ตอนที่9:การตัดสินใจของคุณหนูผู้บอบบาง

หลังจากที่พวกของโฮลี่ได้ทานอาหารมื้อใหญ่ที่เรเฟียทำเลี้ยง กันเสร็จ
เรียบร้อย เมโมรี่ที่กำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง ออกมายืนที่ลานหน้าบ้าน ใกล้ๆบ่อ
เลี้ยงปลา ในขณะนั้น โฮลี่ก็เดินตรงเข้ามาแล้วพูดขึ้น
"เอ? เหตุการณ์แบบนี้นี่รู้สึกคุ้นๆจังนะ"โฮลี่พูดแล้วยิ้ม
"อ๋อ ตอนที่เราเจอกันครั้งแรกที่บ้านชั้นสินะคะ?"เมโมรี่นึกออกขึ้นมาได้ โฮลี่เดินมา
ยืนข้างๆแล้วถามว่า
"แล้ว กำลังคิดอะไรอยู่เหรอ เมโมะจัง"
เมโมรี่หันมายิ้มแบบฝืนๆแล้วพูด
"ชั้นกำลังคิดอยากจะเรียนเวทมนต์ค่ะ"
"หืม?...ทำไมเหรอ?"
เมโมรี่บอกว่า"ชั้นน่ะ ที่ผ่านมาไม่เห็นจะช่วยใครได้เลย ได้แต่เป็นตัวถ่วงเท่านั้น
อ่อนแอจนน่าโมโห...ดังนั้นชั้นอยากจะมีพลังที่จะสามารถช่วยเหลือทุกคนได้บ้าง..
หรืออย่างน้อยที่สุด แค่ปกป้องตัวเองได้ก็ยังดี"
โฮลี่ได้ยินดังนั้นก็พูดออกมาอย่างไม่สบายใจ"ตะ..แต่ว่า ชั้นยังไม่เคยคิดว่าเธอเป็น
ตัวถ่วงอะไรเลยสักนิดเดียวนะ คิดมากไปแล้วน่าเมโมะจัง"พูดจบก็หัวเราะแบบฝืนๆ
"ไม่หรอกค่ะ ชั้นตัดสินใจแล้ว ชั้นจะไปหาคุณเรเฟียนะคะ"เมโมรี่พูดแล้วก็เดินเข้า
บ้านไป โฮลี่ยืนนิ่งอยู่กับที่ในใจเธอไม่ค่อยสบายใจเพราะเธอไม่เคยคิดว่าเมโมรี่
เป็นตัวถ่วงเลยจริงๆ
"แต่ยัยนั่นคิดนี่"เสียงดังมาจากโต๊ะที่ข้างๆบ้านโฮลี่หันไปก็พบว่าเป็นไซท์นั่นเอง
"มะ..มาตั้งแต่เมื่อไหร่น่ะ นาย?"โฮลี่ถามขึ้น
"ตั้งแต่แรกแล้ว พวกเธอไม่เห็นชั้นเองนี่..."
"งะ..งั้นเหรอ"โฮลี่ยิ้มแต่ดูจะไม่ใช่รอยยิ้มที่มีความสุขจริงๆ ไซท์ลุกจากเก้าอี้ มาหยุด
ที่ข้างๆบ่อเลี้ยงปลา เขาพูดขึ้น
"ถ้าเค้าอยากจะทำก็ให้เค้าทำไปเถอะ ก็ดีไม่ใช่รึไงที่เมโมรี่จะปกป้องตนเองได้บ้าง
น่ะ?"
"นั่นสินะ"โฮลี่เห็นด้วย สีหน้าเริ่มดีขึ้นมาหน่อย

*********************************************************************

วันต่อมา....

"เอ๋ ตกลงรับเป็นศิษย์แล้วงั้นเหรอ?"โฮลี่พูดเสียงดังอย่างประหลาดใจ
"แหะๆค่า"เมโมรี่ยิ้ม
"งั้นเมโมรี่จังก็จะเป็นผู้ใช้เวทมนต์แล้วสิเนี่ยดีจังนะ"ยูกะพูดขึ้นบ้าง
"อา..ถ้าเมโมรี่จังแต่งชุดสาวจอมเวทมั่งจะน่ารักแค่ไหนน้า"ฮิคารุพูดแล้วจินตนาการ
ภาพที่ตัวเองคิด
เรเฟียเดินเข้ามาในห้องพร้มด้วยกุญแจดอกหนึ่ง
"เอาล่ะ มาเริ่มบทเรียนแรกกันเลยดีมั้ย"เรเฟีย ที่ตัวเล็กเหมือนเด็ก9ขวบพูดและ
เดินนำไปที่บันไดลงชั้นได้ดิน ทุกคนก็เดินตามลงมาด้วย เรเฟียใช้กุญแจดอกนั้น
ไขเปิดประตูเข้าไป สิ่งที่อยู่ในห้องนั้นทำให้ทุกคนตกตะลึง
มันคือห้องสมุดที่มีหลังสืออยู่นับหมื่นเล่ม!!?
"โห สุดยอดเลย ห้องสมุดนี่"โฮลี่พูดอย่างทึ่งๆ
"ในนี้เป็นหนังสือที่เกี่ยวกับเวทมนต์ทั้งหมดน่ะ"เรเฟียบอก และหันไปบอกกับเมโมรี่
"อ่านหนังสือในห้องนี้ให้หมด"
"เอ๋!!?"โฮลี่ ยูกะ ฮิคารุอุทานพร้อมกัน มีเพียงเมโมรี่เท่านั้นที่มองหนังสือแล้วกลืนน้ำลาย
ก่อนจะพูดว่า
"ค่ะ อาจารย์"เมโมรี่รับปาก แล้วเดินเข้าไปในห้องนั้น เรเฟียบอกกับคนอื่นๆว่า
"อย่าเพิ่งไปรบกวนเค้าเลยนะ"พูดอย่างยิ้มๆ พวกโฮลี่จึงเดินขึ้นมาจากชั้นใต้ดินนั้น
"ดูเมโมะจังมุ่งมั่นจังนะ"โฮลี่พูด
"นั่นสินะคะ แต่ว่าหนังสือพวกนั้นน่ะไม่ใช่น้อยๆนา"ยูกะเหนื่อยแทน ฮิคารุหันมาบอก
กับน้องสาวของเขาว่า"งั้นชั้นขอตัวก่อนนะ พอดีมีธุระ"
"อ๊ะ?พี่จะไปไหนน่ะ"ยูกะร้องบอก แต่ฮิคารุก็เดินไปแล้ว
"จริงสิชั้นก็มีเหมือนกัน งั้นไปก่อนนะยูกะจัง"โฮลี่พูดแล้วก็จากไปอีกคนยูกะเกาหัวอย่าง
งงๆ"อะไรกันไปกันหมดเลย เฮ้อ.."

****************************************************************************

ยูกะเดินถือแผนที่แผ่นนึงเข้าไปในป่าบนภูเขาลูกเดียวกัน เมื่อได้ยินเสียงน้ำก็
พูดขึ้นมาอย่างดีใจ"อ๊ะ? ถึงแล้วที่นี่สินะน้ำตกในแผนที่นี่"ยูกะมาที่นี่เพราะไม่รู้จะไปไหน
ดีเพราะว่าทุกคนต่างคนต่างไปทำเรื่องของตัวเองหมด ยูกะมาที่นี่กะว่าจะเล่นน้ำให้อารมณ์ดี
ขึ้นหน่อย แต่แล้วเธอก็ต้องหยุดและแอบที่หลังตันไม้ต้นหนึ่ง เพราะเห็นใครคนนึงยืนอยู่
กลางน้ำตก พอเห็นเท่านั้นก็ประหลาดใจ
"คุณไซท์นี่นา? มาทำอะไรที่นี่น่ะ?"เธอคิดในใจเมื่อเห็นไซท์ที่ใส่แค่กางเกงยีนส์ ไม่ได้ใส่
เสื้อ เผยให้เห็นแผ่นหลังของเขา ยูกะมองเขาอย่างใจเต้นตึกๆ
"เพิ่งจะเคยเห็นแผ่นหลังของเค้านี่แหละ...(ครุ่นคิดชั่วครู่)แต่ว่า..เท่จังเลยนะ"ยูกะหลุดปาก
ออกมาแต่ก็สะดุ้งแล้วเอามือแตะแก้ม แล้วส่ายหน้าอย่างร้อนรน
"ว้าย นี่เราคิดอะไรอยู่เนี่ย? บ้าจริง"ยูกะหน้าแดงและโกรธตัวเองอยู่นั้น ก็มีเสียงดังเหมือน
อะไรสักอย่างกำลังไหลลงมาทางน้ำตก พอแหงนหน้าขึ้นไปมองก็เห็นท่อนซุงจำนวนมาก กำลัง
ไหลลงสู่เบื้องล่าง และที่นั่นไซท์ยังยืนอยู่ที่เดิมสายตาของเขา เยือกเย็นไม่ได้ตกใจอะไรสักนิด
"อะ....อันตราย!!!??"ยูกะร้องบอก แต่ไซท์ก็ยังยืนกำเคียวคู่ใจของเขา และมองท่อนซุงที่กำลัง
ตกลงมาอย่างไม่สะทกสะท้าน...................

(อ่านต่อตอนที่ 10)


edit @ 2006/08/17 21:52:41
edit @ 2006/08/17 21:54:31
edit @ 2006/08/18 20:56:40